21.Harry

Wspólnie podpisany papierek tyle was łączyło. Jeden podpis w urzędzie i już nazywali was małżeństwem, rodziną.  Przed ślubem było idealnie, byliście w sobie tak zakochani. Spędzaliście każdą wolną chwile razem.  Ślub był idealnym pomysłem, skoro się tak kochaliście. Tak czy tak chcieliście być razem do końca życia, szkoda tylko, że nie wiedzieliście co będzie po ślubie.
Ślub okazał się największym przekleństwem dla waszego związku, nic nie było już takie jak dawniej.
Jego przez większość czasu nie było, trasy koncerty.
Nie mogłaś już tego dłużej ciągnąć, musiałaś odejść, czasem wydawało Ci się, że kochasz go za bardzo.
-Hey.-usłyszałaś jak zamyka za sobą drzwi do mieszkania.
-Hey. Musimy pogadać.-podeszłaś do niego z walizką w ręce.
-Jedziemy na wakacje?
-Nie.
-A więc?-nie spodziewał się tego co zaraz powiesz.
-To koniec Harry.-zaczęłaś płakać, przecież tak go kochałaś.
-Co?[T.I] co ty mówisz, jaki koniec?
-Harry jak nie umiem tak żyć, nie dam rady.
-Nie, nie zgadzam się. Nigdzie nie idziesz.-powiedział stanowczo.
-Harry, nie rób scen. Tak będzie lepiej dla nas obojga.
-Masz kogoś tak?-w jego głosie było słychać złość i zdenerwowanie.
-Nie, prędzej tobie mogłabym zadać to pytanie.-ruszyłaś w stronę drzwi, jeszcze raz spojrzałaś na niego, stał tam taki, no właśnie trudno było Ci odczytać co czuje.
-[T.I] Myślisz, że to tak musi się skończyć? Czy nie możemy zacząć od nowa.
-A ile razy tak już robiliśmy, to nie ma sensu.
-To ma sens, bo Cię kocham i nie pozwolę Ci odejść.-oparł się o drzwi, zasłaniając Ci jedyne wyjście z mieszkania.- A wiec, ostania szansa?
-Ostatnia.-nie zdążyłaś wypowiedzieć słowa do końca, gdy Harry złożył pocałunek na twoich ustach.
-W taki razie, jestem Harry, a ty?- dziwnie na niego spojrzałaś.-Miało być od samego początku to jest.